Το Ιερό της Αλήθειας απέναντι από τον κόλπο

Αυτό που βλέπετε μπροστά σας

Από την παραλία, το ιερό μοιάζει με ένα σύμπλεγμα μυτερών κωδωνοστασίων στην ακτή, μαύρων κόντρα στον ουρανό μόλις δύσει ο ήλιος. Πρόκειται για ένα μουσείο, σχεδιασμένο από τον Ταϊλανδό επιχειρηματία Lek Viriyaphan, και ένα υβρίδιο ναού και κάστρου. Το κτίριο είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από ξύλο και περιέχει μόνο ξυλόγλυπτα είδωλα και γλυπτά. Καθισμένοι σε ένα κάθισμα από μπαμπού με το δείπνο μπροστά σας, απολαμβάνετε ένα βραδινό τοπίο με έναν ορίζοντα που είναι αναμφισβήτητα Pattaya.

Χτισμένο από ξύλο, και ακόμη χτίζεται

Η κατασκευή ξεκίνησε το 1981 και βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη· οι επισκέπτες επιτρέπεται να εισέλθουν φορώντας κράνη ασφαλείας. Η δομή χρησιμοποιεί διάφορα είδη ξύλου, μεταξύ των οποίων Xylia xylocarpa, takien, panchaat και teak, γεγονός που προσδίδει διαφορετικές υφές σε διάφορα τμήματα του κτιρίου. Το takien χρησιμοποιήθηκε για τον κεντρικό στύλο και αναμένεται να αντέξει 600 χρόνια. Ο χώρος καλύπτει 13 εκτάρια, το εσωτερικό περίπου 2.115 τετραγωνικά μέτρα, και το κεντρικό κωδωνοστάσιο υψώνεται στα 105 μέτρα.

Τι δείχνουν οι αίθουσες

Η ταράτσα φιλοξενεί ένα τετραπρόσωπο άγαλμα του Βράχμα, του ινδουιστή θεού της δημιουργίας, μαζί με τον Γκανέσα. Η βόρεια αίθουσα διαθέτει Γκουανγίν και γλυπτά για τη σοφία της απελευθέρωσης· η νότια αίθουσα έχει ως θέμα τον ήλιο, το φεγγάρι και τους πλανήτες· η δυτική αίθουσα παρουσιάζει τα κλασικά στοιχεία, γη, νερό, άνεμο και φωτιά, με τον Βράχμα, τον Βισνού και τον Σίβα· και η ανατολική αίθουσα είναι αφιερωμένη στην οικογένεια. Ο συνολικός σχεδιασμός στοχεύει να αναδείξει τις ανατολικές θρησκευτικές αντιλήψεις και τον κύκλο της ζωής.

Επίσκεψη την ημέρα

Αν το περίγραμμα κεντρίσει την περιέργειά σας, το ιερό είναι ανοιχτό στους επισκέπτες κατά τη διάρκεια της κατασκευής, και ο χώρος προσφέρει περισσότερα από το κτίριο: ταϊλανδέζικες βόλτες με βάρκα, βόλτες με άμαξα, ένα εστιατόριο που σερβίρει ταϊλανδέζικο και χαλάλ φαγητό, και μια περιοχή όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε ξυλογλύπτες εν ώρα εργασίας. Αποτελεί φυσικό συνοδό για μια μέρα, πριν από μια βραδιά στο σόου με τη φωτιά, αφού θα γνωρίζετε ήδη το περίγραμμά του από την παραλία. Πηγαίνετε μέρα για να δείτε τη γλυπτική σωστά· από την άμμο τη νύχτα παίρνετε το σχήμα, από μέσα παίρνετε τη λεπτομέρεια. Φορέστε παπούτσια στα οποία μπορείτε να περπατήσετε, καθώς το κτίριο είναι ακόμη εργοτάξιο, και αφήστε χρόνο για τους κήπους καθώς και για τις αίθουσες.

Τα φώτα του Laem Chabang

Μετά το σούρουπο, τα άλλα φώτα πέρα από το νερό ανήκουν στη Λαέμ Τσαμπάνγκ, έναν δήμο-λιμάνι στις επαρχίες Σι Ράτσα και Μπανγκ Λαμούγκ της επαρχίας Τσονμπούρι. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από ένα λιμάνι βαθέων υδάτων του οποίου ο σταθμός εμπορευματοκιβωτίων ολοκληρώθηκε το 1991, και αποτελεί σημαντική στάση στον παράκτιο αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Πατάγια με την Μπανγκόκ. Είναι ένα ενεργό λιμάνι παρά ένα αξιοθέατο, όμως τη νύχτα η λάμψη του γίνεται φόντο για τις φλόγες στην άμμο. Ανάμεσα στα δύο, καταφύγιο και λιμάνι, έχετε ολόκληρο τον βόρειο ορίζοντα του βραδιού: τον έναν σκαλισμένο στο χέρι σε ξύλο επί δεκαετίες, τον άλλο ένα λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων βαθέων υδάτων.

Διαβάστε στη συνέχεια: Παραλιακό σόου με φωτιά στην Πατάγια: αξίζει;

Η Πατάγια πριν από τα ξενοδοχεία

Η πόλη γύρω σας ήταν ένα ψαροχώρι μέχρι τη δεκαετία του 1960. Οι επισκέπτες άρχισαν να έρχονται κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, αρχικά ως Αμερικανοί στρατιώτες σε άδεια ανάπαυσης και αναψυχής, και η Πατάγια έλαβε καθεστώς πόλης το 1978. Το όνομά της λέγεται ότι ανάγεται στον Phraya Tak, μετέπειτα Βασιλιά Taksin, του οποίου ο στρατός συνάντησε μια τοπική δύναμη εδώ πριν από την πτώση της Ayutthaya το 1767· ο τόπος έγινε γνωστός ως Thap Phraya, αργότερα Phatthaya, που δίνει επίσης το όνομα σε έναν εποχιακό άνεμο από τα νοτιοδυτικά.