Θέαματα με φωτιά, αναλυτικά

Τι θεωρείται παράσταση με φωτιά

Οι παραστάσεις με φωτιά καλύπτουν τέχνες και δεξιότητες που περιλαμβάνουν τον χειρισμό της φωτιάς, συνήθως με εξοπλισμό που φέρει ένα ή περισσότερα φιτίλια ικανά να κρατήσουν μια φλόγα αρκετά μεγάλη ώστε να είναι ορατή από απόσταση. Περιλαμβάνουν δεξιότητες βασισμένες στην ζογκλερική, την περιστροφή ράβδου και το poi spinning, καθώς και την εκπνοή φωτιάς, το φαγητό φωτιάς και το κάψιμο του σώματος, που μερικές φορές ομαδοποιούνται ως δεξιότητες φακίρη. Οι παραστάσεις μπορούν να είναι χορογραφημένες με μουσική, ελεύθερου στυλ ή να χτίζονται γύρω από διάλογο με το κοινό. Οι δεξιότητες με φωτιά εμφανίζονται σε πάρτι στην παραλία, φεστιβάλ και εταιρικές εκδηλώσεις, και οι καλλιτέχνες θεωρούν την ασφάλεια ως πρώτο κανόνα, όπως συνοψίζεται στο ρητό «μάθε πριν κάψεις».

Πυρσοί: το αρχαιότερο κόλπο

Ο πυρσός είναι ένα ρόπαλο ή ράβδος με φιτίλι στο ένα άκρο, που περιστρέφεται σαν ινδικά ρόπαλα ή εκτοξεύεται στον αέρα περιστρεφόμενος σαν ρόπαλο ζογκλέρ. Μία από τις αρχαιότερες γραπτές μαρτυρίες για παραστάσεις με φωτιά προέρχεται από τους εορτασμούς αντλήσεως ύδατος στον Δεύτερο Ναό της Ιερουσαλήμ, γύρω στον πρώτο αιώνα, όπου ένας ραβίνος λέγεται ότι εκτόξευσε οκτώ αναμμένους πυρσούς προς τα πάνω με το ένα χέρι, πιάνοντας τον καθένα χωρίς καμία επαφή. Οι περιστρεφόμενοι πυρσοί παραμένουν βασικό στοιχείο, και βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των θεαμάτων που περιγράφει το εστιατόριο Krating Lai για τη δική του παράσταση.

Poi: από τους Μαορί στην παραλία

Το poi είναι μια μαορί εφεύρεση από τη Νέα Ζηλανδία: μια μπάλα σε ένα κορδόνι, που παραδοσιακά αιωρείται σε ρυθμικά μοτίβα από γυναίκες, συχνά με τραγούδι. Η λέξη μπορεί να σημαίνει το αντικείμενο, τη χορογραφία ή τη μουσική. Στο fire poi η μπάλα αντικαθίσταται από ένα φιτίλι από πυρίμαχο υλικό όπως το Kevlar, εμποτισμένο με καύσιμο και αναμμένο. Πιστεύεται ότι το άναμμα poi ξεκίνησε στη Χαβάη τη δεκαετία του 1950 ως τουριστικό αξιοθέατο. Σήμερα το poi περιστρέφεται σε όλο τον κόσμο, κυρίως από ανθρώπους που το μαθαίνουν μόνοι τους ή το έναν από τον άλλον.

Το προσωπικό και το προσωπικό του δράκου

Το προσωπικό φωτιάς είναι ένα κοντάρι από ξύλο ή μέταλλο με φυτίλια στο ένα ή και στα δύο άκρα και το σημείο ισορροπίας του στη μέση· τα μήκη κυμαίνονται από μισό μέτρο έως δύο μέτρα ή και περισσότερο. Οι καλλιτέχνες είτε το περιστρέφουν με τα χέρια τους είτε το κυλούν πάνω από τα χέρια, τα πόδια και το σώμα, ένα στυλ που ονομάζεται contact staff. Το dragon staff φέρει έναν σταυρό από τρία ή περισσότερα φυτίλια σε κάθε άκρο, που προσθέτει ορμή και του επιτρέπει να κυλά σε περίπλοκα σχέδια. Το burnoff είναι η στιγμή που ένα περιστρεφόμενο κοντάρι εκτοξεύει το περίσσιο καύσιμο από τα φυτίλια του ως δύο μπάλες φωτιάς.

Εκτόξευση φλόγας

Ο εμπρησμός από το στόμα δημιουργεί μια στήλη φλόγας ψεκάζοντας ένα λεπτό νέφος καυσίμου από το στόμα πάνω από μια ανοιχτή φλόγα. Είναι επικίνδυνο όσο προσεκτικά κι αν γίνεται. Οι περισσότεροι επαγγελματίες το μαθαίνουν ως μαθητευόμενοι δίπλα σε έναν έμπειρο καλλιτέχνη, έχουν πάντα δίπλα τους έναν εκπαιδευμένο βοηθό ασφαλείας με πυρίμαχη κουβέρτα και πυροσβεστήρα, και επιλέγουν καύσιμα με υψηλό σημείο ανάφλεξης, όπως η παραφίνη. Σχεδόν κάθε σοβαρός καταγεγραμμένος τραυματισμός αφορά μη εκπαιδευμένα άτομα, γι' αυτό και η δραστηριότητα ανήκει στους επαγγελματίες και όχι στα πειράματα των διακοπών.

Φωτιά στο στόμα

Το φαγητό φωτιάς σημαίνει να βάζεις ένα φλεγόμενο αντικείμενο στο στόμα και να το σβήνεις. Λειτουργεί κόβοντας το οξυγόνο και με την σύντομη ψύξη της υγρασίας στην επιφάνεια, όχι επειδή η φλόγα είναι κρύα. Το φαγητό φωτιάς ήταν μέρος παραστάσεων Ινδουιστών, σαντού και φακίρηδων ως ένδειξη πνευματικής επίτευξης, και έγινε καθιερωμένη πράξη τσίρκου στα τέλη του 1880, συχνά μία από τις πρώτες δεξιότητες που μάθαινε ένας καλλιτέχνης τσίρκου. Ακόμη και έμπειροι καλλιτέχνες του φαγητού φωτιάς δέχονται μικρά εγκαύματα και έκθεση σε καύσιμα ως μέρος της δουλειάς.

Το μαχαίρι της φωτιάς της Σαμόα

Η Σαμόα έδωσε στην παράσταση με τη φωτιά το μαχαίρι της. Το πρωτότυπο ήταν μια ματσέτα με πετσέτες δεμένες σε κάθε άκρη και ένα τμήμα λεπίδας να φαίνεται ανάμεσά τους· όταν άναβε, γινόταν το επίκεντρο ενός τελετουργικού χορού, του siva afi. Ο χορός αυτός ανάγεται στο ailao, όπου Σαμοανοί πολεμιστές επιδείκνυαν την ικανότητά τους στριφογυρίζοντας, πετώντας και πιάνοντας ένα ρόπαλο πολέμου. Τα μαχαίρια φωτιάς χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του 1940 και αποτελούν το παραδοσιακό πολυνησιακό εργαλείο φωτιάς· πολλές παραδοσιακές παραστάσεις με φωτιά εμπνέονται από τον ετήσιο Διαγωνισμό World Fireknife και το Φεστιβάλ της Σαμόα. Δεν χρησιμοποιεί κάθε παραλιακό συγκρότημα ένα τέτοιο.

Η πυροσβεστική αντλία και η σειρά εκτέλεσης

Το εστιατόριο στην παραλία Krating Lai διαφημίζει το νούμερό του με τις φλόγες ως το ψηλότερο στην Ταϊλάνδη. Πρόκειται για δική του περιγραφή και όχι για καταγεγραμμένο ρεκόρ, οπότε απολαύστε το για το θέαμα, όχι για το στατιστικό. Το σόου συνδυάζει επίσης περιστρεφόμενους πυρσούς με ακροβατικά. Όπως συμβαίνει με κάθε θίασο, η σειρά των εμφανίσεων είναι στην ευχέρεια των καλλιτεχνών, και όλο το σόου με τις φλόγες διαρκεί περίπου 20 έως 30 λεπτά ανάλογα με τον άνεμο.

Διαβάστε στη συνέχεια: Παραλιακό σόου με φωτιά στην Πατάγια: αξίζει;