De acts van de vuurshow, uitgelegd

Wat geldt als vuurperformance

Vuurperformance omvat kunsten en vaardigheden waarbij met vuur wordt gewerkt, meestal met attributen die één of meer lonten dragen met een vlam die groot genoeg is om van een afstand te lezen. Het omvat vaardigheden gebaseerd op jongleren, baton twirling en poi spinnen, evenals vuurspuwen, vuur eten en body burning, soms gegroepeerd als fakirvaardigheden. Shows kunnen op muziek worden gechoreografeerd, freestyle zijn of rond een gesprek met het publiek worden opgebouwd. Vuurvaardigheden verschijnen op strandfeesten, festivals en bedrijfsevenementen, en artiesten beschouwen veiligheid als de eerste regel, samengevat in het gezegde learn before you burn.

Fakkels: de oudste truc

Een vuurfakkel is een knots of stok met een lont aan één uiteinde, gezwaaid als Indiase knots of end-over-end gegooid als een jongleerknots. Een van de vroegste geschreven verslagen van vuurperformance komt uit de waterputfeesten bij de Tweede Tempel in Jeruzalem, rond de eerste eeuw, waar een rabbijn naar verluidt acht brandende fakkels met één hand omhoog gooide en elk opving zonder ze aan te raken. Ronddraaiende fakkels zijn nog steeds een vast onderdeel, en ze staan bovenaan de lijst van acts die het Krating Lai-restaurant beschrijft voor zijn eigen show.

Poi: van de Māori tot het strand

De poi is een Māori-uitvinding uit Nieuw-Zeeland: een bal aan een koord, traditioneel in ritmische patronen gezwaaid door vrouwen, vaak met gezang. Het woord kan het object, de choreografie of de muziek betekenen. Bij vuur-poi wordt de bal vervangen door een lont van vuurvast materiaal zoals Kevlar, gedrenkt in brandstof en aangestoken. Men gelooft dat het aansteken van poi in de jaren vijftig in Hawaï begon als toeristische attractie. Vandaag wordt poi wereldwijd gesponnen, meestal door mensen die het zichzelf aanleren of het van elkaar leren.

De staff en de dragon staff

Een vuurstaff is een stok van hout of metaal met lonten aan één of beide uiteinden en het zwaartepunt in het midden; de lengtes variëren van een halve meter tot twee meter of meer. Artiesten draaien hem met hun handen of rollen hem over armen, benen en lichaam, een stijl die contact staff wordt genoemd. De dragon staff draagt aan elk uiteinde een kruis van drie of meer lonten, wat extra momentum geeft en hem in ingewikkelde patronen laat rollen. Een burnoff is het moment waarop een draaiende staff overtollige brandstof als twee vuurballen van zijn lonten werpt.

Vuurspuwen

Vuurspuwen maakt een vuurpluim door een fijne nevel brandstof vanuit de mond over een open vlam te spuiten. Het is gevaarlijk, hoe zorgvuldig het ook wordt gedaan. De meeste professionals leren het als leerling van een ervaren artiest, houden een getrainde veiligheidsassistent met een branddeken en blusser in de buurt, en kiezen brandstoffen met een hoog vlampunt zoals paraffine. Vrijwel elk ernstig geregistreerd letsel betreft ongetrainde mensen, en daarom is het iets voor professionals en niet voor een vakantie-experiment.

Vuureten

Vuureten betekent een brandend voorwerp in de mond nemen en het doven. Het werkt door de zuurstof af te snijden en door de korte afkoeling van vocht op het oppervlak, niet omdat de vlam koud is. Vuureten maakte deel uit van hindoe-, sadhoe- en fakirvoorstellingen als teken van spirituele verwezenlijking, en het werd in de late jaren 1880 een vast onderdeel van sideshows, vaak een van de eerste vaardigheden die een sideshowartiest leerde. Zelfs ervaren vuureters accepteren kleine brandwonden en blootstelling aan brandstof als onderdeel van het vak.

Het Samoaanse vuurmes

Samoa gaf de vuurshow zijn mes. Het origineel was een machete met handdoeken om beide uiteinden gebonden en een stuk zichtbaar lemmet ertussen; eenmaal aangestoken werd het het middelpunt van een ceremoniële dans, siva afi. Die dans gaat terug op ailao, waarin Samoaanse krijgers pronkten door een strijdknots te draaien, te werpen en op te vangen. Vuurmessen zijn sinds de jaren 1940 in gebruik en zijn het traditionele Polynesische vuurwerktuig; veel traditionele vuurshows laten zich inspireren door de jaarlijkse World Fireknife Competition en het Samoa Festival. Niet elk strandgezelschap gebruikt er een.

De vuurpomp en de volgorde van de acts

Het restaurant op Krating Lai Beach noemt zijn vuurpompact de hoogste van Thailand. Dat is hun eigen beschrijving en geen gemeten record, dus bekijk het om het spektakel, niet om het cijfer. De show combineert ook draaiende fakkels met acrobatiek. Zoals bij elk gezelschap bepalen de artiesten zelf de volgorde van de acts, en de hele vuurshow duurt ongeveer 20 tot 30 minuten, afhankelijk van de wind.

Lees verder: Vuurspetakel op het strand van Pattaya: de moeite waard?